Omdat de huis aan huis-ophaling van de enveloppen om 11.11.11 te steunen in Kleine Brogel vanaf dit jaar niet meer doorgaat, werd KLOS gecontacteerd om in de mate van het mogelijk ervoor te zorgen dat de acties van 11.11.11 in de parochie zichtbaar zouden zijn.
Wij hebben daarom besloten om bij een aantal handelaars collectebussen te plaatsen waarin in de mensen hun enveloppen kunnen deponeren. Daarnaast hebben we zondag 7 november ter gelegenheid van de eetdag van de basisschool producten van 11.11.11 verkocht. Dat heeft 241 euro opgeleverd. Op 20 november doen we die verkoop nog eens over na de eucharistieviering van 19.00 uur.
maandag 8 november 2010
zondag 11 juli 2010
Nieuws van zuster Redempta Bogers
Elk jaar rond deze tijd krijgen we van zuster Redempta Bogers een brief. KLOS steunt haar werk door middel van de kinderadoptie van de Salvatoriaanse Hulpactie.
Pao de Açúcar, juni 2010
Beste familie,
Het is weer een half jaar 2010 en dan zijn we gewend met een briefje iets van ons te laten horen. Eerst even gevraagd hoe het met U allemaal is? Wel veel kou gehad in het jaar hé, en veel sneeuw. Wel heel mooi,maar kan ook lastig zijn. Maar nu kunnen jullie genieten van de zomer hé. Geniet er van hoor.
Hier hebben we nu 6 maanden de grootste hitte gehad. Nu heeft het een paar dagen een beetje geregend. We hopen op meer, dan kunnen de mensen weer gaan planten.
En nu aan de school met de studenten. Sinds februari is de school weer goed begonnen. De school is weer vol op. Volgens de wet van de regering moger er maar een aantal kinderen in de klas zijn. Ze zijn daar streng mee, dus netjes gehoorzamen hé.
Met de kinderen gaat het goed. Ook de kleintjes vanaf de 1ste klas beginnen nu ook met Engels en vanaf de 4de beginnen ze ook met Spaans. Dat vinden ze zo leuk; en heel fijn hoor in de toekomst. De 4de groep zijn ook begonnen met de eerste communie. Op het einde van het jaar hebben we weer 46 nieuwe professoren. Het gaat vooruit hé. Ik ben er ook blij mee hoor, dat er veel arme kinderen bij zijn, die ook van de familie van u, ook veel finaniële hulp gekregen. 40 leerlingen zijn geslaagd voor het gymnasio; we gaan verder met het mooie werk hoor. Maar het gaat ook goed door uw hulp. Daar ben ik zo blij mee, en daarom moet ik u ook allen bedanken; BEDANKT voor uw spontane hulp voor de studentjes. Als ze geen hulp hadden, zou de toekomst anders zijn.
Met de professoren gaat het goed, een goede groep hoor, dat is veel waard voor de school. We hebben nu 58 professoren. Mooi hé. We proberen om volgend jaar een andere cursus ermee te beginnen. Maar we moeten eerst verlof hebben van het ministerie van de Educaçao (opvoeding). Dus nog even afwachten, veel papieren nog.
Wel is er iets erg triest gebeurd. Een secretaris van de school. Een jongen gezellig, 23 jaar, stond altijd klaar. Hij was ook erg groot en we moesten hem ook met van alles roepen. Hij was een vriend van iedereen. Hij was zeer goed met zijn werk op het secretariaat. Drie weken was hij niet zo goed en dacht naar Maceió naar de dokter te gaan; de moeder ging mee. Toen hij in het ziekehuis kwam, moest hij dringen opgenomen, de doktoren moesten aanstonds een operatie doen. Maar het hart was helemaal ziek en het ging niet goed. Na 24 uur is de jongen gesorven. Dat is verschrikkelijk trist geweest en nog steeds een groot gemis. Maar God weet was hij wil hé. De moeder werkt ook bij mij op school. Wat een verdriet!
Ik ben zelf ook een poosje niet op de school geweest. Ik was niet zo hoed hoor, ik had het benauwd en mijn benen wilden niet meer vooruit; De dokter van het dorp zei dat ik maar vlug naar Maceió moest gaan. Dus maar even 4 uur in de ambulance en maar rommelen. daar aangekomen dringend opgenomen en 's morgen was ik meteen op de operatie. Het hart wilde niet zo goed, maar dat ligt op de eerste plaats op de benen. Dus geopereerd aan een been, dan iedere dag moest ik geholpen worden, en iedere dag was ik helemaal blauw en hele mooi kleuren van al de spuiten. Ik werd al zieker van al die spuiten. Ik moet veel medicijnen nemen, geen trappen lopen enz. Maar het gaat goed hoor. Ik ga ook weer naar de school. Het fijnste wat ik doe. De school is helemaal versierd voor het feest van Sao Joao; Een volksfeest. Wat heel leuk is. Dat hoort er ook bij hé.
Best vrienden, ik stop er mee en u krijgt ook heel veel groeten en dank van jullie studentjes. Tot de volgende keer.
Zr. Redempta Bogers
Pao de Açúcar, juni 2010
Beste familie,
Het is weer een half jaar 2010 en dan zijn we gewend met een briefje iets van ons te laten horen. Eerst even gevraagd hoe het met U allemaal is? Wel veel kou gehad in het jaar hé, en veel sneeuw. Wel heel mooi,maar kan ook lastig zijn. Maar nu kunnen jullie genieten van de zomer hé. Geniet er van hoor.
Hier hebben we nu 6 maanden de grootste hitte gehad. Nu heeft het een paar dagen een beetje geregend. We hopen op meer, dan kunnen de mensen weer gaan planten.
En nu aan de school met de studenten. Sinds februari is de school weer goed begonnen. De school is weer vol op. Volgens de wet van de regering moger er maar een aantal kinderen in de klas zijn. Ze zijn daar streng mee, dus netjes gehoorzamen hé.
Met de kinderen gaat het goed. Ook de kleintjes vanaf de 1ste klas beginnen nu ook met Engels en vanaf de 4de beginnen ze ook met Spaans. Dat vinden ze zo leuk; en heel fijn hoor in de toekomst. De 4de groep zijn ook begonnen met de eerste communie. Op het einde van het jaar hebben we weer 46 nieuwe professoren. Het gaat vooruit hé. Ik ben er ook blij mee hoor, dat er veel arme kinderen bij zijn, die ook van de familie van u, ook veel finaniële hulp gekregen. 40 leerlingen zijn geslaagd voor het gymnasio; we gaan verder met het mooie werk hoor. Maar het gaat ook goed door uw hulp. Daar ben ik zo blij mee, en daarom moet ik u ook allen bedanken; BEDANKT voor uw spontane hulp voor de studentjes. Als ze geen hulp hadden, zou de toekomst anders zijn.
Met de professoren gaat het goed, een goede groep hoor, dat is veel waard voor de school. We hebben nu 58 professoren. Mooi hé. We proberen om volgend jaar een andere cursus ermee te beginnen. Maar we moeten eerst verlof hebben van het ministerie van de Educaçao (opvoeding). Dus nog even afwachten, veel papieren nog.
Wel is er iets erg triest gebeurd. Een secretaris van de school. Een jongen gezellig, 23 jaar, stond altijd klaar. Hij was ook erg groot en we moesten hem ook met van alles roepen. Hij was een vriend van iedereen. Hij was zeer goed met zijn werk op het secretariaat. Drie weken was hij niet zo goed en dacht naar Maceió naar de dokter te gaan; de moeder ging mee. Toen hij in het ziekehuis kwam, moest hij dringen opgenomen, de doktoren moesten aanstonds een operatie doen. Maar het hart was helemaal ziek en het ging niet goed. Na 24 uur is de jongen gesorven. Dat is verschrikkelijk trist geweest en nog steeds een groot gemis. Maar God weet was hij wil hé. De moeder werkt ook bij mij op school. Wat een verdriet!
Ik ben zelf ook een poosje niet op de school geweest. Ik was niet zo hoed hoor, ik had het benauwd en mijn benen wilden niet meer vooruit; De dokter van het dorp zei dat ik maar vlug naar Maceió moest gaan. Dus maar even 4 uur in de ambulance en maar rommelen. daar aangekomen dringend opgenomen en 's morgen was ik meteen op de operatie. Het hart wilde niet zo goed, maar dat ligt op de eerste plaats op de benen. Dus geopereerd aan een been, dan iedere dag moest ik geholpen worden, en iedere dag was ik helemaal blauw en hele mooi kleuren van al de spuiten. Ik werd al zieker van al die spuiten. Ik moet veel medicijnen nemen, geen trappen lopen enz. Maar het gaat goed hoor. Ik ga ook weer naar de school. Het fijnste wat ik doe. De school is helemaal versierd voor het feest van Sao Joao; Een volksfeest. Wat heel leuk is. Dat hoort er ook bij hé.
Best vrienden, ik stop er mee en u krijgt ook heel veel groeten en dank van jullie studentjes. Tot de volgende keer.
Zr. Redempta Bogers
woensdag 19 mei 2010
Addy en Annemie: "Heel erg bedankt allemaal."
Lieve Klos'sers.
Annemie en ik zijn erg verrast door de reactie van de Klos-leden en sympatisanten. We hadden niet verwacht om zulke lieve en geëmotioneerde reacties te krijgen. We hebben deze beslissing inderdaad zeker niet overhaast genomen en het is toch wel met spijt en pijn in het hart dat we afscheid nemen. Anderzijds ook met veel dankbaarheid en trots, om zoveel jaren bij zulke toffe mensen te hebben samengewerkt. We hebben zoveel mooie herinneringen die we zeker blijven koesteren. En we geloven er sterk in dat de groep sterk genoeg is om met dezelfde gedrevenheid verder te werken aan een betere wereld, kortbij en veraf. We willen iedereen, zeker ook jullie partners, nog eens héél hartelijk danken voor jullie inzet en enthousiasme. Doe zo verder. Blijf ons verrassen en we zullen zeker komen als jullie weer iets moois organiseren. Heel erg bedankt allemaal. Het was echt de moeite waard.
Lieve groetjes van Annemie & Addy (en we zijn de wereld niet uit hoor :-))
Annemie en ik zijn erg verrast door de reactie van de Klos-leden en sympatisanten. We hadden niet verwacht om zulke lieve en geëmotioneerde reacties te krijgen. We hebben deze beslissing inderdaad zeker niet overhaast genomen en het is toch wel met spijt en pijn in het hart dat we afscheid nemen. Anderzijds ook met veel dankbaarheid en trots, om zoveel jaren bij zulke toffe mensen te hebben samengewerkt. We hebben zoveel mooie herinneringen die we zeker blijven koesteren. En we geloven er sterk in dat de groep sterk genoeg is om met dezelfde gedrevenheid verder te werken aan een betere wereld, kortbij en veraf. We willen iedereen, zeker ook jullie partners, nog eens héél hartelijk danken voor jullie inzet en enthousiasme. Doe zo verder. Blijf ons verrassen en we zullen zeker komen als jullie weer iets moois organiseren. Heel erg bedankt allemaal. Het was echt de moeite waard.
Lieve groetjes van Annemie & Addy (en we zijn de wereld niet uit hoor :-))
dinsdag 18 mei 2010
Addy en Annemie stoppen bij KLOS
Tijdens de laatste vergadering van het werkjaar 2009-2010 hebben we samen de filmvoorstelling ten voordele van het Indiaproject van Daniël, Bert en Yves geëvalueerd. Daniël was in naam van de initiatiefnemers van het project helemaal uit Leuven ook aanwezig. Het initiatief werd over zowat de hele lijn zeer positief beoordeeld.
De grote verassing van de avond was echter de mededeling van Addy en Annemie, helemaal op het einde van de vergadering, dat ze besloten hadden om een einde te maken aan hun engagement bij de Klos. Ze benadrukten dat de enige reden voor hun ontslag te zoeken was in het feit dat ze het te druk hadden met allerlei andere zaken. De eerste reactie was er een van ongeloof. Vervolgens probeerden veschillende leden Addy en Annemie ertoe te bewegen om terug te komen op hun beslissing. Het werd echter snel duidelijk dat hun besluit niet in een opwelling was genomen maar na veel en grondig nadenken. De groep bleef verweesd achter en beslist werd om een 'crisisvergadering' te beleggen om nieuwe afspraken te maken.
Misschien willen Addy en Annemie zelf nog een afscheidswoordje plaatsen op deze blog. Alleszins zullen wij hen nog op gepaste wijze bedanken voor hun inzet tijdens al die jaren.
De grote verassing van de avond was echter de mededeling van Addy en Annemie, helemaal op het einde van de vergadering, dat ze besloten hadden om een einde te maken aan hun engagement bij de Klos. Ze benadrukten dat de enige reden voor hun ontslag te zoeken was in het feit dat ze het te druk hadden met allerlei andere zaken. De eerste reactie was er een van ongeloof. Vervolgens probeerden veschillende leden Addy en Annemie ertoe te bewegen om terug te komen op hun beslissing. Het werd echter snel duidelijk dat hun besluit niet in een opwelling was genomen maar na veel en grondig nadenken. De groep bleef verweesd achter en beslist werd om een 'crisisvergadering' te beleggen om nieuwe afspraken te maken.
Misschien willen Addy en Annemie zelf nog een afscheidswoordje plaatsen op deze blog. Alleszins zullen wij hen nog op gepaste wijze bedanken voor hun inzet tijdens al die jaren.
zaterdag 8 mei 2010
Geslaagde filmvoorstelling
De filmavond ten voordele van het Indiaproject waarvan sprake in het vorige bericht,is een succes geworden op vele vlakken. De organisatie is vlekkeloos verlopen. Met ongeveer zeventig mensen was de opkomst ook geslaagd. Het is altijd een beetje bang afwachten of er wel interesse gaat zijn. Als je een project wil steunen, dan wil je geld in het laatje en dan moeten er natuurlijk mensen zijn die enkele euro's willen betalen voor hetgeen je te bieden hebt. Het was een hele geruststelling om te zien dat de voorziene zitplaatsen langzaam bezet geraakten. Het was voor ons ook heel aangenaam dat die mensen naderhand hun tevredenheid uitten over de lokatie, over de goeie film, de hapjes en drankjes, de sfeer, kortom over het hele gebeuren.
We zijn dan ook heel blij te mogen meedelen dat we dank zij deze avond 650 euro kunnen schenken aan het project van Bert, Daniël en Yves (voor meer uitleg over dit project: zie de link elders op deze blog).
Bedankt iedereen die erbij geweest is! We gaan jullie zeker op de hoogte houden van de evolutie van het project dat jullie mee mogelijk gemaakt hebben.
We zijn dan ook heel blij te mogen meedelen dat we dank zij deze avond 650 euro kunnen schenken aan het project van Bert, Daniël en Yves (voor meer uitleg over dit project: zie de link elders op deze blog).
Bedankt iedereen die erbij geweest is! We gaan jullie zeker op de hoogte houden van de evolutie van het project dat jullie mee mogelijk gemaakt hebben.
dinsdag 27 april 2010
SLUMDOG MILLIONAIRE
Op vrijdag 7 mei zijn jullie allemaal welkom in de parochiekerk van Kleine Brogel. We geven dan een filmvoorstelling (Slumdog Millionaire). De deuren gaan open om 19.30 uur en dan kan je meteen al enkele Indiase hapjes proeven. Daarna volgt een korte inleiding op de film. De voorstelling van de film zelf vangt aan om 20.00 uur. Tijdens de pauze kan je nog een genieten van een hapje en een drankje.
De inkom bedraagt 5,00 euro voor volwassenen en 4,00 euro voor de jongeren. De opbrengst gaat integraal naar een project waarover je meer kan lezen op www.india2008.sasso.be
Tot dan
Abonneren op:
Posts (Atom)