Addy en Annemie: "Heel erg bedankt allemaal."

Lieve Klos'sers.
Annemie en ik zijn erg verrast door de reactie van de Klos-leden en sympatisanten. We hadden niet verwacht om zulke lieve en geëmotioneerde reacties te krijgen. We hebben deze beslissing inderdaad zeker niet overhaast genomen en het is toch wel met spijt en pijn in het hart dat we afscheid nemen. Anderzijds ook met veel dankbaarheid en trots, om zoveel jaren bij zulke toffe mensen te hebben samengewerkt. We hebben zoveel mooie herinneringen die we zeker blijven koesteren. En we geloven er sterk in dat de groep sterk genoeg is om met dezelfde gedrevenheid verder te werken aan een betere wereld, kortbij en veraf. We willen iedereen, zeker ook jullie partners, nog eens héél hartelijk danken voor jullie inzet en enthousiasme. Doe zo verder. Blijf ons verrassen en we zullen zeker komen als jullie weer iets moois organiseren. Heel erg bedankt allemaal. Het was echt de moeite waard.
Lieve groetjes van Annemie & Addy (en we zijn de wereld niet uit hoor :-))

Addy en Annemie stoppen bij KLOS

Tijdens de laatste vergadering van het werkjaar 2009-2010 hebben we samen de filmvoorstelling ten voordele van het Indiaproject van Daniël, Bert en Yves geëvalueerd. Daniël was in naam van de initiatiefnemers van het project helemaal uit Leuven ook aanwezig. Het initiatief werd over zowat de hele lijn zeer positief beoordeeld.
De grote verassing van de avond was echter de mededeling van Addy en Annemie, helemaal op het einde van de vergadering, dat ze besloten hadden om een einde te maken aan hun engagement bij de Klos. Ze benadrukten dat de enige reden voor hun ontslag te zoeken was in het feit dat ze het te druk hadden met allerlei andere zaken. De eerste reactie was er een van ongeloof. Vervolgens probeerden veschillende leden Addy en Annemie ertoe te bewegen om terug te komen op hun beslissing. Het werd echter snel duidelijk dat hun besluit niet in een opwelling was genomen maar na veel en grondig nadenken. De groep bleef verweesd achter en beslist werd om een 'crisisvergadering' te beleggen om nieuwe afspraken te maken.
Misschien willen Addy en Annemie zelf nog een afscheidswoordje plaatsen op deze blog. Alleszins zullen wij hen nog op gepaste wijze bedanken voor hun inzet tijdens al die jaren.

Geslaagde filmvoorstelling

De filmavond ten voordele van het Indiaproject waarvan sprake in het vorige bericht,is een succes geworden op vele vlakken. De organisatie is vlekkeloos verlopen. Met ongeveer zeventig mensen was de opkomst ook geslaagd. Het is altijd een beetje bang afwachten of er wel interesse gaat zijn. Als je een project wil steunen, dan wil je geld in het laatje en dan moeten er natuurlijk mensen zijn die enkele euro's willen betalen voor hetgeen je te bieden hebt. Het was een hele geruststelling om te zien dat de voorziene zitplaatsen langzaam bezet geraakten. Het was voor ons ook heel aangenaam dat die mensen naderhand hun tevredenheid uitten over de lokatie, over de goeie film, de hapjes en drankjes, de sfeer, kortom over het hele gebeuren.
We zijn dan ook heel blij te mogen meedelen dat we dank zij deze avond 650 euro kunnen schenken aan het project van Bert, Daniël en Yves (voor meer uitleg over dit project: zie de link elders op deze blog).
Bedankt iedereen die erbij geweest is! We gaan jullie zeker op de hoogte houden van de evolutie van het project dat jullie mee mogelijk gemaakt hebben.

SLUMDOG MILLIONAIRE

Op vrijdag 7 mei zijn jullie allemaal welkom in de parochiekerk van Kleine Brogel. We geven dan een filmvoorstelling (Slumdog Millionaire). De deuren gaan open om 19.30 uur en dan kan je meteen al enkele Indiase hapjes proeven. Daarna volgt een korte inleiding op de film. De voorstelling van de film zelf vangt aan om 20.00 uur. Tijdens de pauze kan je nog een genieten van een hapje en een drankje.
De inkom bedraagt 5,00 euro voor volwassenen en 4,00 euro voor de jongeren. De opbrengst gaat integraal naar een project waarover je meer kan lezen op www.india2008.sasso.be
Tot dan

Actie voor Haïti

Klos heeft op een aantal plaatsen in Kleine Brogel 'potten' geplaatst waarin de mensen een vrije bijdrage konden doen voor Haïti.
Die potten zijn weer terug opgehaald en de opbrengst is intussen geteld. Het heeft Haïti het bedrag van 520,13 euro opgeleverd.
Om het met de woorden van Addy te zeggen: "De Klos is toch niet min he."

SOEP OP DE STOEP

Klos heeft een succesvol welzijsweekend achter de rug. Vooral onze dames die soep gekookt hebben en de vrijwilligers die wafels bakten, mogen trots zijn. Al vergeten we uiteraard de altijd actief aanwezige wederhelften en de andere werkers niet.
De actie begon met de eucharistieviering op zaterdag 12 december om 19.00 uur. De viering werd opgeluisterd door Pasi Chara, het huisorkest van KLOS. Voorzitter Addy hield de preek (kort): een boeiende oproep om mensen in nood uit onze eigen omgeving te steunen via welzijnszorg.
Na de mis stond Bér achter zijn tafeltje klaar om de mensen op te roepen de politieke actie te ondertekenen. Tussen de vuurkorven voor de ingang van de kerk stonden de dames met soep. Addy en Johnny begeleidden het hele gebeuren met accordeon en gitaar. Zoetgevooisd als ze zijn, bleef geen toehoorder onberoerd bij de hemelse klanken die uit hun kelen schalden. En intussen vloeide de soep.

Het tweede luik van de SOEP OP DE STOEP-ACTIE begon op zondagmorgen om 09.30 uur. Toen verspreidden zich van bij Leentje drie soepmobiels in drie windrichtingen over heel Kleine Brogel. De bedoeling was om aan alle deuren aan te bellen en voor drie euro een liter soep of een pak wafels aan te bieden. De verkoop liep echter zo goed dat, driewerf helaas, niet alle huizen konden worden aangedaan. Bij deze verontschuldigen we ons bij de betreffende mensen en nemen we ons voor om volgende keer nog meer soep te koken.

De hele actie bracht ongeveer 1000 euro op. We hebben dat bedrag verhoogd tot 1250 en dat overgeschreven naar Welzijnszorg.

Brief van Zr. Redempta Bogers

Lieve familie, vrienden van de studentjes,
Ja het is weer tijd om achter het machientje te gaan zitten om weer eens het een en ander van hier te vertellen. Dat is zo de gewoonte geworden he.
Eerst even vragen hoe het met u gaat? Bent u nog in goede gezondheid? Ik hoop het echt hoor, want dat is wel het voornaamste he. En gaat het ook goed met uw hele familie? De goede God zorgt er wel voor hoor.
Dan mag ik u ook weer op de eerste plaats hartelijk bedanken oor alles wat u weer voor uw studentje of meerdere studentjes gedaan hebt voor hun studie om hen weer een stap verder te helpen naar hun toekomst. De studie is het voornaamste want zonder een papier in je handen kom je hier ook niet meer aan een goede baan.
Dank zij vele families en vrienden zijn er nog veel arme kinderen geholpen om een goed werk te krijgen. Op school hebben we ook pedagogie waar er velen geslaagd zijn en onderwijzer geworden. Dat is zo fijn hoor. Want ze hebben ook hun salaris. Fijn he. Dit hebben ze allemaal te danken aan het feit dat ze hulp hebben gehad want anders waren zo nooit zo ver gekomen.
We hopen dat u kunt blijven helpen voor de arme kinderen en de jongeren; ze hebben zo graag uw hulp.
Op school gaat het goed, ook met de kleintjes. Wel dat er veel kindjes zijn die zonder dat ze thuis wat gegeten hebben naar school komen. Maar ze krijgen
lancha om half 10 van rijstpap met melk of mais chocolademelk met koekjes; dat vinden ze zo lekker en dan kunnen ze ook beter studeren he. Ook na de middag om 3 uur krijgen zo ongeveer 40 kinderen van het gymnasium dat. Dat zijn de studenten die komen van het binnenland en die gaan vaak heel vroeg van de school.
Volgende week is het feest van Sint Jan, dat is een folkloristisch feest met veel dansen. Heel de school doet mee met allemaal verklede jurken en versierde broeken. Erg leuk; heel de school is al versierd. Dat hebben de kinderen samen gedaan maar de onderwijzeressen hebben ook wat meegedaan hoor.
Het weer is wat beter geworden. Nu heeft het wat geregend gelukkig. Er zijn plaatsen waar alles onder water gelopen is. In het zuiden en de Amazonas, hier staat de zon weer. We hebben vreselijk heet weer gehad; de mensen en het vee hadden geen water en er was geen werk voor de mannen op het land. Het was een ellende. Hierdoor zijn veel families vertrokken, ze moesten wel. Velen zijn nu in Sao Paolo, Rio of Arapiraca. Het is zo fijn dat de Brailianen heel gastvrij zijn. Als er iemand in nood is, zullen ze altijd helpen. Dikwijls bij de familie. "Kom maar hier, we zoeken wel een plaatsje." Ja, zo is het vaak: de ene arme help de andere arme. Mooi hoor.
Ja ik moet ook even wat vertellen van mijzelf. Maar over mij praat ik niet graag hoor. Vorig jaar ben ik even ziek geweest. Een kleine hersenbloeding. Dat was 8 dagen in het ziekehuis en verder nog even thuis geweest om een beetje bij te komen van al de akelige spuiten en nare onderzoeken en ik ben weer bijna helemaal goed hoor. Sinds eind 2008 rijd ik weer auto en ga ongeveer iedere dag naar school en naar de crèches. Fijn hoor heerlijk te werken onder de mensen die ons zo nodig hebben.
Beste familie en vrienden, ik moet eindigen; het was fijn even u te schrijven. Heel hartelijk bedankt voor alles. En tot de volgende keer.
Het ga u heel goed!
Hartelijke groeten

Zr. Redempta Bogers